Aparaty słuchowe, implanty, zabiegi… Historia i współczesność

Ludzkość zajmowała się już od starożytności badaniem słuchu i jego poprawą. Przez wieki medycyna i technika poczyniły w tej dziedzinie ogromne postępy. Słuch mogą już odzyskać niektóre osoby całkowicie pozbawione tego zmysłu. Problem jednak w tym, że nadal spora część populacji, zwłaszcza dotknięta problemem utraty lub osłabienia słuchu, nie ma pojęcia o tym, jakie stoją przed nią możliwości.

Okazuje się, że pewne wynalazki związane z poprawą lub odzyskiwaniem słuchu nie są sprawą wyłącznie ostatnich lat.

Jak było przed wiekami

W skrócie przedstawimy Wam trochę historii badań nad słuchem i ułatwiania życia niesłyszącym lub słabo słyszącym. Na przełomie V i IV wieku przed naszą erą słuchem zajmował się już Hipokrates, który nie tylko proponował sposoby leczenia, ale również opisał błonę bębenkową. Parę wieków później mechanizm słyszenia kostnego opisał francuski anatom Joseph Duverney (1648-1730).

Badania nad uchem wewnętrznym zapoczątkowano w połowie wieku XIX dzięki między innymi Alfonsowi Corti’emu. Natomiast za pioniera współczesnej otologii uważa się wiedeńskiego lekarza Adama Politzera (1835-1920) – jest twórcą pierwszej w świecie kliniki otiatrycznej.

Również od starożytności próbowano sobie ułatwiać słyszenie, choćby poprzez przystawianie muszli lub specjalnie do tego celu wykonywanej trąbki. W wieku XIX pojawił się dentafon – metalowe naczynie wyposażone w membranę.

Rozwiązania techniczne zastosowane przez Grahama Bella w telefonie wykorzystał Ernest von Siemens w pierwszym elektrycznym aparacie słuchowym.

Wiek dwudziesty i obecnie

Wiek XX i początek XXI okazały się rewolucyjne w dziedzinie diagnozowania i leczenia ubytków słuchu. Związane to jest nie tylko z wynalazkami technicznymi, ale również nowatorskimi zabiegami. Podczas gdy aparaty słuchowe są co i raz podawane takim zmianom, że po włożeniu do ucha mogą być prawie niewidoczne, to coraz częściej osoby z ubytkami słuchu poddają się zabiegowi wszczepienia implantu ślimakowego.

Implant ślimakowy działa na zasadzie wykorzystania impulsu elektrycznego stymulującego komórki nerwowe w ślimaku. Ważnym etapem w udoskonalaniu implantu ślimakowego były dokonania otolaryngologa Graeme’a Clarka z Australii, który w 1967 roku doprowadził do wszczepienia elektrody wzdłuż całego ślimaka.

Do najnowszych wynalazków wspomagających słuch można zaliczyć implanty na przewodnictwo kostne oraz implanty aktywne ucha środkowego.

W Polsce pierwsza operacja wszczepienia pacjentowi implantu ślimakowego miała miejsce w 1992 roku i wykonana została przez prof. Henryka Skarżyńskiego. Ta pionierska operacja dała początek kolejnym i szansę licznym pacjentom na poprawę słuchu. W 2002 roku został u nas zapoczątkowany program leczenia głuchoty częściowej i nawet całkowitej.

Profesor Skarżyński przywrócił słuch wielu pacjentom. Jednym ze znamiennym przykładów może być przywrócenie słuchu dziewczynie, która urodziła się jako niesłysząca – dzięki wszczepieniu implantu – nie tylko odzyskała słuch, ale została jeszcze potem psychologiem.

Współczesność jest z jednej strony nacechowana tym, że bodźców czy raczej przyczyn utraty słuchu pojawia się coraz więcej, np. coraz to nowe źródła hałasu, jednak z drugiej strony możemy być zadowoleni z postępu technologicznego, którego jesteśmy świadkiem, właśnie w dziedzinie leczenia utraty lub osłabienia słuchu.

Polecamy książkę “Prawie wszystko o słuchu” wydaną pod redakcją prof. Henryka Skarzyńskiego, w której znajduje się cytat idealny na zakończenie tego wpisu i zachęcenie Was do zgłębienia tematu jeszcze bardziej: “Tylko człowiek, który kiedyś posiadał zmysł słuchu, a później go utracił może właściwie ocenić znaczenie tego zmysłu w życiu codziennym”.

Źródło: książka “Prawie wszystko o słuchu” pod redakcją prof. Henryka Skarzyńskiego.

Polub lub udostępnij 🙂