Historia

Wkład Polaków w osiągnięcia światowej otologii

wkład polaków

Polacy mają duży wkład w rozwój światowej medycyny i dotyczy to nie tylko ostatniego stulecia. Wystarczy choćby wymienić Tadeusza Krwawicza i jego przełomowy sposób operacji zaćmy. Wśród dziedzin, w których szczególnie wykazali się polscy lekarze znalazła się również otologia i to w skali tak znaczącej, że mówi się o Polskiej Szkole Otologii. 

Rok 1920 to przełom w polskiej otolaryngologii

Przełomem w podejściu Polaków do badań otolaryngologicznych było utworzenie w 1920 roku Polskiego Towarzystwa Otolaryngologicznego. Do tej pory polscy otolaryngolodzy mogli należeć tylko do stowarzyszeń lekarskich ogólnych.

Członkami założycielami byli: Feliks Erbrich, Jan Szmurło i Ludwik Guranowski. I to z inicjatyw Ludwika Guranowskiego powstało czasopismo „Polski Przegląd Oto-Laryngologiczny”. Pismo od początku cechował wysoki poziom naukowy co owocowało współpracą z naukowcami spoza Polski.

Wspomniany Ludwik Guranowski należy do prekursorów polskiej otologii. Specjalizował się w chorobach ucha środkowego i zewnętrznego. 

Wielu polskich otologów z działających na początku ubiegłego wieku zdobywało doświadczenie w Europie Zachodniej. Do nich należy Edmund Modrzejewski, chirurg i jednocześnie autor programów rehabilitacyjnych dla niesłyszących.

Po II wojnie światowej

Również w pierwszych dziesięcioleciach po II wojnie światowej polscy otolaryngolodzy zaznaczyli swój wkład w światową otologię. Na przykład pierwszymi na świecie zabiegami związanymi z rekonstrukcją błony bębenkowej (zabiegi tympanoplastyczne) zajmował się prof. Jan Miodoński. Prof. Zbigniew Bochenek prowadził między innymi badania nad tzw. audiometrią odpowiedzi elektrycznych.

Moglibyśmy wymieniać tu jeszcze wiele nazwisk polskich chirurgów audiologów działających w owych latach. To między innymi dzięki nim powstawały otolaryngologiczne kliniki wraz z ośrodkami naukowymi w Warszawie, Gdańsku, Krakowie i Szczecinie. Także dzięki nim polska otoloryngologia zajęła szczególne miejsce w medycynie światowej.

Wkład prof. Henryka Skarżyńskiego

Ogromny jest wkład prof. Henryka Skarżyńskiego w polską i światową otologię. Są to nie tylko nowatorskie badania i zabiegi, ale też pomoc w powrocie do świata dźwięków licznej grupie pacjentów. Dzięki niemu Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu należy do wiodących w świecie. Z inicjatywy prof. Skarżyńskiego w 2003 roku w Warszawie powstało Międzynarodowe Centrum Słuchu i Mowy.

To prof. Henryk Skarzyński jako pierwszy w Polsce w 1992 roku dokonał wszczepienia implantów ślimakowych – osobie dorosłej i dziecku (początkowo takich zabiegów dokonywano jedynie na osobie dorosłej). Jednym z głównych założeń leczenia jest wykrywanie wczesnych zaburzeń słuchu. Pod kierunkiem profesora w 1998 roku  w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu dokonano pierwszego w Polsce wszczepienia implantu do pnia mózgu.

W 2000 roku międzynarodowe środowisko naukowe miało okazję zetknięcia się z kolejnym nowatorskim zabiegiem prof. Skarzyńskiego – leczeniem za pomocą implantu ślimakowego osób z resztkami słuchu naturalnego.

Rewolucyjne wręcz pomysły prof. Henryka Skarżyńskiego trudno jest zliczyć, również te, które podczas zabiegów pozwalają uniknąć naruszenia ucha wewnętrznego. Jednak nie mniej ważna jest jego działalność na rzecz profilaktyki słuchu. Musimy tu podkreślić, że w dużej mierze dzięki niemu techniki badań nad słuchem zostały zestandaryzowane. Natomiast Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu należy do najnowocześniejszych i najbardziej znanych w świecie. Dodać do tego należy ogromny dorobek w postaci publikacji naukowych i współorganizację najważniejszych światowych kongresów na temat otologii. Zdecydowanie, jako Polacy, mamy czym się chwalić w tej dziedzinie 😊

Wpisz treść tutaj